Urbain & Zoon met recept: witte pensen van Monsieur Boudin

KORTVERHAAL | URBAIN & ZOON

Was Henk niet gedwongen geweest de slagerij van zijn vader over te nemen, dan was hij bibliothecaris geworden. Op de dag dat Henk ter wereld kwam, hing zijn vader een eigenhandig gemaakt plakkaat met daarop ‘& Zoon’ geschilderd achter zijn uithangbord. Zo wisten alle buurtbewoners en later ook Henk zelf dat er voor hem geen enkele toekomst was weggelegd buiten de rozige tegelmuren van Slagerij Urbain & Zoon.

Van zodra Urbain merkte dat zijn zoon een fijne motoriek ontwikkelde, leerde hij hem pensen draaien. Kilometers pensen draaide de kleine Henk elke voormiddag, maar toen hij ‘s namiddags uitgeteld op zijn kamer zat liet Urbain hem met rust en bracht hij uren door tussen de boeken. Omdat Urbain van mening was dat de slagerij als leerschool ruimschoots volstond, leerde Henk nooit lezen. De verhalen in de boeken interesseerden hem niet. Het was de geur waar hij van hield. En het sorteren. Op kleur, op grootte, op dikte, op het soort van lettertype of op hoe mooi hij de kaft vond.

Enkele van de vaste klanten van Slagerij Urbain & Zoon wisten van Henks kleine bibliotheek af en brachten af en toe boeken voor hem mee. In sommige stond er op de eerste lege pagina iets met de hand geschreven. Het was de nieuwsgierigheid naar wat daar gekrabbeld stond die het uiteindelijk won van Henks ongeletterdheid. Op zijn veertiende vroeg hij zijn moeder hem te leren lezen. Elke ochtend tussen zes en zeven, terwijl Urbain de koelcel proper maakte, werden letters daar aan de keukentafel gaandeweg woorden en woorden gaandeweg zinnen. Tot de zware koeldeur in het slot viel en zo het einde van hun ochtendlijke leessessie en het begin van een voormiddag pensen draaien werd aangekondigd.

Na enkele weken kon Henk zijn boeken alfabetisch sorteren en probeerde hij af en toe een epiloog te lezen, of een korte samenvatting op de achterflap. Maar het meeste keek hij uit naar de boeken die door klanten werden binnengebracht. Boeken met op de eerste pagina een datum en een paar neergepende zinnen. Sommigen waren nogal kort van stof en schreven enkel ‘gelukkige verjaardag’, anderen ronduit melig met ‘hopelijk hou jij evenveel van dit boek als ik van jou’.

Toen Henk zestien werd, nam hij officieel de Slagerij Urbain & Zoon over. Op het feest ter ere van de slagerszoon die slager werd, kreeg hij tot ieders verbazing van zijn vader een boek cadeau: VLEES. Een fotoboek vol varkenskoppen, lappen biefstuk en bergen gehakt. Op de eerste pagina had Urbain iets geschreven. Vergeet nooit wie er naast u stond als ge Uw eerste perfekte pens hebt gedraait.
Groeten van Uw vader.


RECEPT | witte pensen van monsieur boudin

Iedereen kent de witte pensen uit de supermarkt of van bij de slager. Slecht kan je dat niet noemen, maar nadat je de pensen van Monsieur Boudin hebt geproefd, wil je geen andere meer! Ambachtelijk gemaakt, met vers en eerlijk vlees van het Brasvar-varken. En de pensen hebben naargelang hun smaak sexy namen zoals Toni, Bertrand, Sunee en Jasmina. Sjiek hé. We zijn fan, valt het op? 

We creëerden een recept met de Jasmina-pens, waarvan het vlees gekruid is met ras el hanout, peterselie en opgelegde citroen. 

Ingrediënten (voor 4p)
4 Jasmina’s van Monsieur Boudin
1 kg bloemige aardappelen
2 grote zoete aardappelen
1 kleine pompoen
Yoghurt
Olijfolie
Boter
Melk
Komijnpoeder
Look
Bieslook
Gedroogde en verse munt
Peper en zout

Zo maak je het
Schil de aardappelen en kook ze. Voeg na vijf minuten ook de geschilde zoete aardappelen toe. Kook alles gaar en maak er puree van (dus fijnstampen, goeie klont boter bij en melk). Kruid de puree met peper en zout, en doe er ook wat komijnpoeder bij. Komijn heeft een vrij uitgesproken smaak, dus doe beetje per beetje bij en proef. Het hoeft niet te overheersen.

Terwijl de aardappelen koken was je de pompoen en halveer je die. Haal de pitjes uit (die kan je laten drogen om later te gebruiken) en snij de helften in halve maantjes. Doe die in een bakblik of leg ze op een met bakpapier bekleedde bakplaat. Leg er enkele teentjes look tussen, je hoeft die niet te pellen. Kruid met peper en zout, gedroogde en verse munt en besprenkel met olijfolie. Steek de pompoenmaantjes in een voorverwarmde oven van 200°. Na een twintigtal minuutjes is de pompoen gaar. Af en toe eens checken, elke oven is anders. De look smaakt nu lekker zoet en kan je zo uitknijpen. Megalekker.

Knijp een dikke teen look uit in enkele lepels yoghurt, doe er gehakte bieslook bij en kruid met peper en zout.

En dan nu le moment suprême! Het bakken van de witte pensen. Doe een klontje boter in een pan die gepast is om alle pensen te bakken. Smelt de boter op een laag vuurtje en bak de worsten er rustig in. Geen gaatjes in prikken! Gebruik een tang om ze te draaien. En pakt uwen tijd, dat heeft Monsieur Boudin ook gedaan om ze te maken! Als ze mooi bruin zijn en goesting hebben om te springen (omdat ze warm genoeg zijn binnen) zijn ze klaar.

img_1742

Serveer de puree met de pompoen, de yoghurtdressing en de witte pensen. Smakelijk!