SCHONE SCHIJN met recept: fake food

KORTVERHAAL | SCHONE SCHIJN

Waarom draaien we het niet eens om? Dat is de vraag, of eerder de aankondiging verpakt als een vraag, die ons leven helemaal veranderde. Voor twee weken althans. Veertien dagen van schone schijn.

We woonden dag op dag acht jaar samen, in een huurappartement, toen we drie maanden geleden besloten om op zoek te gaan naar een huis. Eén om te kopen. Want tweeverdieners die al zolang samenhokken, de dertig naderen en nog altijd huren, dat zijn redelijk domme sukkels, klaarblijkelijk. Afijn, wij als twee kippen zonder kop op zoek naar een nest. Immosites afschuimen, bellen, aandringen – want een andere kip zou je maar eens voor moeten zijn – en ons zelfs zo nu en dan wagen aan een bod. En altijd weer dat arrogante hoentje en de zwijgzame hen die meer te bieden hadden dan wij. De wet van de snelste gaat in immoland pas in de tweede plaats op. De echte pikorde wordt bepaald door wie de meeste eieren legt, of er een paar extra toegestopt krijgt van kippen uit de familie.

Twee weken geleden gingen we voor de zoveelste keer naar een ruimtevolle woning met veel lichtinval kijken en kwamen voor de evenveelste keer terecht in een zo goed als onbewoonbaar pand met meer dichtgemetselde ramen dan exemplaren waar, al was het maar enkel, glas in zit. En toen, op onze stille weg terug naar huis, zei hij het ineens.
‘Waarom draaien we het niet eens om?’
‘Wat omdraaien?’
‘Die prijzen. We filteren nu op een, laat ons eerlijk zijn, bijna belachelijk lage maximumprijs. Waarom geven we niet eens een belachelijk hoge minimumprijs in?’

In plaats van de 200 000 in het tweede vakje, vulden we 750 000 in het eerste vakje in. Dood aan maximumbeperkingen. Ik liet zijn kostuum stomen, kocht mezelf een glitterkleed. We bezochten alleenstaande villa’s met oprijlanen die een eigen straatnaam waard zijn, herenhuizen uit de achttiende eeuw met luxe uit deze eeuw en lofts met een badkamer zo groot als ons volledige appartement, terras inclusief. We lieten ons gewillig rondleiden door een zwerm makelaars die nog net geen buiging voor ons maakten, propten ons vol met broodjes zalm aan het borrelbuffet, dronken ons teut aan champagne.

Twee weken en negen schone schijnbezoeken later vielen we nogal onverwachts door de mand. In het duurste pand op ons lijstje, nota bene. Een karaktervol herenhuis met private parking op 458 vierkante meter grond. Tussen het Belfort en het Gravensteen, met uitzicht op de Leie. Vraagprijs: 1 650 000 euro. Alleen wij wisten dat we ons wellicht enkel het toilet konden veroorloven. We hadden net een nieuwe fles Perrier-Jouët laten aanrukken – een natje ter bevordering van het overleg noemde de makelaar het, en hij knipoogde – toen ik een ander koppel in de riante eetkamer zag konkelfoezen. Ze keken in onze richting, wenkten de makelaar.
‘Godverdomme, dat is toch een van die kippen die ook in dat donker krot in Ledeberg was twee weken geleden?’
‘Zou kunnen. Die lijken ook allemaal zo op elk…’
‘Excuseer, juffrouw, jongeheer. Mag ik jullie vragen het pand te verlaten.’ De makelaar. Hij nam de fluitglazen uit onze handen en zette ze op tafel, bekeek me met één opgetrokken wenkbrauw van boven tot onder en tikte streng met zijn duim- en wijsvinger tegen het prijskaartje met de grote rode soldenbol op. ‘Dat is hier geen receptie.’


RECEPT | fake food

Schone schijn. Dat heb je ook met eten. Zo van die magische dozen of blikken waar je een liter water moet bij doen en tadaaaaa… fake food! En wie is er daar de koploper in? De Amerikanen! 

Ingrediënten:
1 doos echte Amerikaanse Kraft Mac & Cheese Original

Zo maak je het:
Volg de aanwijzingen op de verpakking, maar vertaal ze naar Europese normen. Die Amerikaanse boeferkes draaien daar meer dan 60 gram boter door…  

Kook de macaroni in voldoende water gedurende 6 à 7 minuten. Giet af en meng er 20 gram boter, 60 milliliter melk en de cheese sauce mix door. Klaar!

Om de schijn hoog te houden is het hier natuurlijk de kunst om het eindresultaat er te laten uitzien alsof je er uren voor in de keuken hebt gestaan. Enkele tips!

Werk af met broccoli, parmezaanschilfers en vers gemalen zwarte peper. Of doe er wat extra cheddar op, met spekjes, verse basilicum en lente-ui.

Zeg aan tafel dingen zoals:
“Ik heb de parmezaanse kaas gehaald in die uitstekende Italiaanse delicatessenzaak in Genk.”
“De cheddar geeft echt prachtige umamitoetsen af.”
“De saus maken was één iets, zelf mijn pasta rollen was iets intensiever.” 

Zo. En maak er nu een foto van en post hem op je Facebook-, Instagram- of weetikveelkwelk-account met de populaire hashtag #homemade. Schoneschijnproof!