PASTA ALLE VONGOLE met kortverhaal: Aphrodite verliest

RECEPT | PASTA ALLE VONGOLE

De beste gerechten zijn soms zo simpel. Een overheerlijke pasta alle vongole, meer moet dat toch echt niet zijn. Verse zeevruchten, pasta en een goed gekruide olijfolie. Zalig!

Ingrediënten (2 personen)
500 gr verse venusschelpen
250 gr spaghetti
handjevol gehakte krul- of bladpeterselie
200 ml olijfolie
3 teentjes look, in kleine stukjes gehakt
2 koffielepels chilipoeder (gedroogde gemalen chilipepers)
klein handjevol gescheurde basilicumblaadjes
2 takjes rozemarijn, blaadjes afgeritst en fijngehakt
peper en zout

Zo maak je het
Spoel de schelpen een paar keer goed in gezouten water. Meestal hangt of zit er veel zand aan! Niet zo smakelijk.

Zet een klein potje op een heel zacht vuur en stoof de look aan in een eetlepel olijfolie. Als de look wat gestoofd is voeg je de rest van de olie erbij, samen met de basilicum, chilipoeder en rozemarijn. Verwarm de olie goed en giet dan de helft af, in een aparte pot want je hebt ze straks nog nodig. 

Kook ondertussen de pasta beetgaar volgens de verpakking in gezouten water.

Doe de schelpen bij de warme olie in de pot, zet het vuur hoger en zet er een deksel op. Laat de schelpen enkele minuten garen. Is zo klaar!

Haal alles van het vuur en roer de pasta doorheen de schelpen en de olie.

IMG_1078

Schik op diepe borden en giet er naar smaak wat van de resterende olie over. Afwerken met de gehakte peterselie!

Héérlijk. La bella Italia recht op je bord!


KORTVERHAAL | APHRODITE VERLIEST

Volgens haar zijn er twee soorten mensen op deze wereld. Zij die de godin van de liefde Venus noemen en zij die haar Aphrodite noemen. Er zijn er natuurlijk ook nog die niet geloven in een liefdesgodin, in geen Griekse en in geen Romeinse. Zij die niet geloven in de liefde tout court. Maar die laat zij liever buiten beschouwing. Zij zijn op voorhand al verloren.

Zelf is ze een aanhanger van Venus. Omdat het schilderij van Botticelli waar ze zo gek op is De Geboorte van Venus titelt, en niet die van Aphrodite. En ook omdat Aphrodite te exotisch klinkt. En liefde is helemaal niet exotisch. Dat had ze intussen wel begrepen. Aphrodite zweeft, vliegt en fladdert. Alsof de liefde zo gemakkelijk licht is. Venus staat, zit en ligt. Zij is realistisch.

Soms laat ze haar fantasie de vrije loop en dagdroomt ze hoe Venus en Aphrodite elkaar ontmoeten. Dat eindigt altijd in een heftig gevecht. In hun blootje, in een schelp vol modder. Men zou het kinky kunnen noemen, maar het is hard tegen hard. Aphrodite verliest, Venus zegeviert. Altijd.