mannen met petten met recept: orecchiette met selder en kip

kortverhaal | mannen met petten

Toen Miranda vanmorgen met haar fiets vertrok, was het buiten kouder dan ze had verwacht. Zich dikker aankleden had weinig zin, wist ze. In het callcenter waar Miranda een paar uren per dag de ene na de andere onbekende stoort, zit iedereen zo dicht op elkaar en stoten ze samen zoveel warme adem uit dat de klamme hitte haar bij het begin van de ochtendshift elke keer weer overvalt.

Miranda kwam altijd stipt om halfacht aan, maar nog nooit was ze de jongen die naast haar zit voor geweest. Eigenlijk was het een man, rond de dertig schatte ze hem, maar door de pet die wel vergroeid leek met zijn hoofd, had hij meer weg van een jongen. Nog nooit had hij iets tegen haar gezegd. Zelfs een groetend knikje kon er nooit vanaf.
Mannen met petten, die deugen niet.

Op donderdagen neemt Miranda er ook de avondshift bij. Dan zit ze altijd naast een vrouw van in de vijftig – naar callcenternormen zo goed als bejaard – die op één avond vijf blikjes Red Bull Light naar binnen giet. Miranda had haar eens al grappend gevraagd of ze op een dag misschien dacht weg te vliegen, maar daar had de vrouw niet om kunnen lachen. Te weinig suiker en te veel cafeïne, dat verlamt de lachspieren.
Vrouwen van in de vijftig die Red Bull Light drinken, die deugen niet.

Het is al na elf uur en Miranda staat gehurkt naast haar fiets op de stoep. In haar ene hand houdt ze haar stuur vast, met de andere prutst ze aan de ketting. Ze had het opnieuw koud gekregen. Misschien voelt ze net daarom de aanwezigheid van een lichaam dat niet het hare is. Ze kijkt op en zelfs vanop haar hurken ziet ze dat hij kleiner is dan zij. Hij heeft een pet op. Een blauwe met in witte letters Everlast erop gestikt. Mannen met petten, die deugen niet. Zeker die met een pet van Everlast niet.

‘Lukt het niet, misschien?’
Hij spreekt misschien uit met een k in het midden. Een West-Vlaming.
West-Vlaamse mannen met petten van Everlast, dat zijn ergste.
Miranda negeert zijn vraag die niet klonk als een vraag en blijft aan haar ketting frullen. Ze schrikt als de man met de pet van Everlast zonder waarschuwing haar fiets vastneemt en hem met het zadel op de stoep zet.
‘Ge moet hem omdraaien.’

Na twee minuten staat haar fiets terug met de wielen op de grond. Miranda trapt een paar keer fel en kijkt achterom. De man met de pet van Everlast is weg. Ze heeft hem niet bedankt. Zelfs een groetend knikje kon er niet vanaf.

Er zijn geen zekerheden meer, denkt Miranda als ze op snelheid is.
De frisse wind maakt haar ogen vochtig.


RECEPT | orecchiette met selder en kip

Everlast zal gelachen hebben, de dag dat Mike Tyson een stuk uit het oor van zijn tegenstander beet. Hoewel, de beelden  zijn zo wijdverspreid en bekend dat het merk er wellicht niet al te veel schade van zal ondervonden hebben.
Gezien oren eten als kannibalisme wordt gezien, en dat in België gelukkig nog altijd raar bekeken wordt, zullen we het anders moeten oplossen. Pasta-oortjes!
Orecchiette is Italiaans voor oortjes. De pasta krijgt zijn typische vorm doordat de pastamaker zijn duim in kleine stukjes deeg duwt. In echte handgemaakte orecchiette zie je de duimafdruk van de maker. Maar die uit de supermarkt is even goed! En makkelijker te krijgen.
In plaats van kip zou je in dit recept ook spekjes kunnen gebruiken. Let dan wel op met extra zout toevoegen.

Ingrediënten (4 personen)
500 gr orecchiette 

500 gr kippenborsten
Grote bundel groene selder
1 ui
1 bakje cresssoort (bijvoorbeeld broccocres, tuinkers of rucolacress)
Halve liter room (geen paniek)
Currykruiden, kippenkruiden, pikant paprikapoeder, …
Peper en zout
Enkele takjes verse rozemarijn

Zo maak je het
Snipper de ui.
Was de selder en snij er de blaadjes vanaf. Die heb je voor dit recept niet nodig, maar gooi ze niet weg. De blaadjes zijn een ideale smaakmaker in verse groentesoep. Hak de stengels in kleine blokjes (brunoise), en stoof ze samen met de ui aan in wat olijfolie op een zacht vuurtje. Laat stoven tot de blokjes beetgaar zijn en kruid af met peper en zout.

Kook de orecchiette al dente volgens de aanwijzing op de verpakking. Doe geen olijfolie in het water, dat is zever. Zout kan wel voor de smaak. Als je de pasta afgiet, haal er dan een lepel olijfolie doorheen. Op die manier gaat de pasta niet kleven als die wat afkoelt.

Hak de kippenborsten ook in brunoise. Giet er een lepel olijfolie over en kruid ze met currypoeder, kippenkruiden of pikant paprikapoeder (persoonlijk vind ik de Curry Excellence van Delhaize de beste, amai zo’n reklaam).

Doe een klont boter in een pan met dikke bodem. Laat de boter goed bruin worden en bak de kippenblokjes aan. Als de blokjes gaar zijn (gaat snel, zorg ervoor dat de kip nog maar net wit is geworden vanbinnen) haal je ze uit de pan en blus je de pan met de room. Roer het aanbaksel van de pan los. Als je te weinig aanbaksel hebt kan je de room meer smaak geven met een half blokje kippenbouillon. Laat de room op zacht vuur een kwartiertje inkoken en breng die verder op smaak met peper en zout.

Trek de blaadjes rozemarijn van de stengels en hak die zeer fijn.
Knip de cress af met een schaar, je hoeft die niet te wassen.

Als de saus is ingedikt, roer je er de kippenblokjes doorheen en strooi je er de rozemarijn over. Meng de saus met de pasta.

Serveer in diepe borden en werk af met de cressen.