LINGUINE MET VIER KAZEN met kortverhaal: oneven

RECEPT | LINGUINE MET VIER KAZEN

Hou u vast aan uw bretellen, Pascale Naessens, cause this ain’t pretty! Pasta vier kazen, meer woorden ga ik daar niet aan vuilmaken. 

Ingrediënten (4 personen)
Gorgonzola, 160 gram
IMG_2943
Gruyère, 70 gram
Cheddar, 70 gram
Parmezaan, 70 gram
Linguine, 500 gram
250 ml room
2 jalapeño’s (haal je bijvoorbeeld bij de Appie Heijn)
3 tenen look
1 citroen, voor het sap
2 stengels lenteui
Bieslook
Flinke eetlepel mosterd
Olijfolie en boter
Peper en zout

Zo maak je het
Een tip om te beginnen: gebruik blokken kaas, dus niet van die vieze plakjes smeltcheddar of gemalen poederparmezaan.

Breng een ruime pot water aan de kook, en kook hierin de pasta beetgaar volgens de aanwijzingen op de verpakking. Hou een pollepel van het kookvocht bij, als je de pasta afgiet.IMG_2951

Was de jalapeño’s en snij ze in fijne ringen. Hak de look en bieslook fijn. Snij de lenteui in kleine ringetjes.

 

Verwarm wat olijfolie in een pan en stoof op een laag vuurtje de hete pepers aan, tot die een beetje zacht zijn. Haal van het vuur en zet aan de kant.

Zet een kookpot op een laag vuurtje en doe er een klontje boter in (ja, boter). Stoof hierin traag de look aan. Doe er dan de room bij en breng aan de kook. Als het kookpunt bereikt is, zet je het vuur iets lager en doe je er beetje per beetje en in stukjes alle kazen bij. Ondertussen goed roeren zodat alle kazen smelten en zich mengen. Ojoo, dat begint er al goed uit te zien!

Doe de pollepel kookvocht bij de saus. Dat zorgt ervoor dat je saus geen kleverige massa wordt als je de pasta toevoegt. 

Kruid met peper maar wees voorzichtig met het zout! Roer er dan, naar smaak, een lepel mosterd en wat vers citroensap door.

Doe de saus (beetje per beetje) bij de pasta. Het is lekkerder als de linguine niet drijft in de saus dus kap er niet meteen alles in (overschotjes zijn voor morgen).

Werk de borden af met de gestoofde pepers, de lenteui, de bieslook, en een draai van de pepermolen. 

IMG_2953

De gruyère kan je vervangen door heerlijke taleggio. Of je kan er ook brie bij doen. Of mozzarella.
De grammages aangegeven in de ingrediëntenlijst hoef je niet exact te volgen. Het gaat meer over bijdoen en proeven. Nu ik er zo over nadenk kan je er ook perfect zes soorten kaas in draaien… Hoho. 

PS: We love Pascale Naessens


KORTVERHAAL | ONEVEN

De meeste mensen met van die lichte dwangmatige trekjes, hebben het nogal voor even getallen. Ik niet. Van even getallen komen mijn haren recht. Dat feit alleen al is denk ik ook iets dwangmatigs. Samen met mijn liefde voor alles wat oneven is.

Op restaurant vraag ik een pasta met drie kazen. Tre formaggi, zeg ik dan tegen de Italiaanse ober. Of cinque. Zolang het er maar geen vier zijn. Ik sla ook altijd één seizoen over, meestal de lente. Dan neem ik eind maart een paar weken verlof om in mijn blote benen boeken te lezen in de tuin. Het is zomer, roep ik tegen de buren die me aangapen terwijl ze hun paraplu’s uitschudden op het terras. Eén keer stelde ik aan collega’s voor om te carpoolen naar het werk. Drie mensen stonden er die dag voor de deur. Fuck, dacht ik, we gaan met vier in de wagen zitten. Ik stuurde er eentje terug naar huis.

En toen kreeg ik een tweeling.

Mijn god, zei iedereen, alles dubbel! Dat gaat je geld kosten! Of ze kwamen af met praktische tips. Dat je ze moet zien te synchroniseren, die twee baby’s. Tegelijkertijd eten, tegelijkertijd slapen. Ik dacht alleen maar: nee, alsjeblieft, geen twee.

Ik wil er drie, zei ik tegen mijn man. En dus besloten we nog geen jaar na de tweeling om nog een kind te maken. Na elke vrijpartij lag ik een kwartier met één been in de lucht. Je leest wat op het internet. Vorige week begon ik te kotsen, mijn tweeling was synchroon solidair.

Wij naar de gynaecoloog. Ik hoor twee hartjes kloppen, zei hij. Ik ben flauwgevallen. Twee keer twee is nog veel erger dan twee.