ITALIAANS VARKENSHAASJE met kortverhaal: de verrassing

RECEPT | ITALIAANS VARKENSHAASJE

Veel eten, te veel drinken. Hapjes, voorgerecht, hoofdgerecht. Veel kroketten. Dure cognac van de nonkel, luxueuze taarten van het nichtje. Eindelijk weer feestdagen!
Alleen is het niet echt koud buiten (mij hoor je niet klagen). Dus gaan we voor een zuiders geïnspireerd feestgerecht. Italia baby!

Ingrediënten (6 personen)
900 gr varkenshaasje (meestal anderhalf. Koop eens biologisch vlees, het smaakverschil is niet normaal.)
500 gr spaghetti
Keukentouw
Aluminiumfolie

Voor de vulling:
200 gr zongedroogde tomaten op olie
6 lepels ontpitte zwarte olijven
6 grote blaadjes basilicum
150 gr verse spinazie
3 eetlepels ricotta
Halve bol mozzarella, in fijne plakjes gesneden

Voor de tomatensaus:
2,5 kg tomatenstukjes uit blik
2 sjalotten
3 tenen look
Scheutje rode wijnazijn
Eetlepel tomatenpuree
Gedroogde oregano
Peper en zout

Zo maak je het
Eerst de tomatensaus: snipper het sjalotje en hak de look fijn. Stoof aan in wat olijfolie tot de ui glazig is (op laag vuur). Doe er de tomaten bij en laat op een zacht vuur zeker een half uurtje pruttelen, geen deksel op de pot! Om de saus wat in te dikken doe je er tomatenpuree bij. Doe dit beetje per beetje (een volledig blikje zal niet nodig zijn). Doe er dan een scheutje rode wijnazijn bij naar smaak. Kruid af met oregano, peper en zout. Laat nog wat verder pruttelen.
De tomatensaus kan je dus op voorhand maken en voor het opdienen terug opzetten.

Voor de vulling hak je de zongedroogde tomaten, ontpitte olijven en blaadjes basilicum fijn. Doe alles samen in een kom en meng er lepel per lepel de ricotta onder. De ricotta moet een romig effect geven aan de vulling, maar het mag geen saus worden.

De spinazie stoof je snel aan op hoog vuur in wat olijfolie. Afkruiden met peper en zout.

Snij dan de haasjes in de lengte open, maar niet helemaal (zodat je ze kan openleggen).

Smeer op het haasje de vulling en leg daarop wat spinazie en dunne plakjes mozzarella. Beleg het haasje niet te dik, anders krijg je het niet meer dicht.
Rol dicht en bind samen met keukentouw. Een gemakkelijke techniek hiervoor zie je hier.

Smelt boter in een pan en laat dit heel heet worden. Je boter mag niet meer bruisen en moet lichtbruin zijn (niet verbrand!). Leg hierin voorzichtig het haasje en schroei het aan alle kanten dicht. Dit gaat snel!

Leg het vlees in een ovenschaal in een voorverwarmde oven van 180°C.
Als je het haasje warm in de oven stopt dan zou het na 10 minuten rosé moeten zijn. Controleer eens, want iedere oven is anders. Haal het vlees uit de oven en laat het een kleine tien minuten rusten onder aluminiumfolie alvorens je het in plakken snijdt.
Je kan dus ook op voorhand de haasjes aanbakken en het vlees laten afkoelen. Dan moet het zeker 20 minuten in een voorverwarmde oven.

Kook de spaghetti volgens de aanwijzingen op de verpakking al dente. Giet af en haal er olijfolie doorheen en versgemalen zwarte peper.

Doe op ieder bord een pollepel tomatensaus en leg daarop een portie spaghetti. Serveer daarnaast plakjes varkenshaasje.

Heb je nog vulling over? Normaalgezien wel. Warm het op zacht vuurtje op en serveer bij het vlees.

Smakelijk, en party hardy!

IMG_3064


kortverhaal | DE VERRASSING

Ik ben een familiemens. En dus ook een kerstmens. Op dat vlak lijk ik op mijn nonkel Luc, die nooit zó in zijn nopjes is als in de laatste twee weken van december. Nonkel Luc is er zo één die in de laatste maand van het jaar een tienvoud aan elektriciteit betaalt omdat zijn voorhof vol verlichte rendieren staat. En ook vol mensen die geen entree betalen. Tante Claudine, de vrouw van nonkel Luc, vloekt elk jaar op die factuur en de rendieren. Tante Claudine is geen kerstmens. Behalve de kroketten vindt ze er helemaal niets aan.

Voor de cadeaus op het kerstfeestje maken we geen lijstjes. We trekken alleen namen en kopen een verrassing voor die naam. Budget: twintig euro. Exclusief verpakking. Die kleine lettertjes werden een paar jaar geleden toegevoegd toen tante Gerda haar zus Claudine eens een aansteker van Everyday – die iedereen al had omdat je die gratis bij de kroketten kreeg in de plaatselijke Colruyt – cadeau gaf, maar het wel verpakt had in luxueus zijdepapier met een bloemenbroche erop.

Na het jaar met de aanstekeraffaire volgden nog heel wat kerstfeestjes waarop sommigen de bal serieus missloegen. Er was die keer dat nonkel Staf een pet van Cars cadeau kreeg van meme – ze zei dat ze auto’s wel vond passen bij een man – die natuurlijk twintig maten te klein was voor het vijftigjarige hoofd van nonkel Staf. En er was dat jaar dat mijn dyslectische neefje van elf Vijftig Tinten Grijs kreeg. Om te oefenen met lezen.

Dit jaar zat de grootste verrassing niet in een papiertje met een strik errond. Dit jaar kwam de grootste verrassing van nonkel Luc, die halverwege het diner naar het toilet ging, terug buitenkwam op hoge glitterhakken en verkondigde dat hij vanaf 1 januari met tante Lucienne wilde aangesproken worden. Lucy mocht ook zei hij, omdat we familie zijn.

Niemand zei iets. Alle open monden en verbaasde ogen waren gericht op nonkel Luc en zijn fonkelende pumps. Dan op tante Claudine. Die verslikte zich in haar kroket.