FEESTJE TROPICAL met recept en kortverhaal

EVENEMENT | feestje tropical

Is er een beter moment dan een zomerse zondag om de vriendschap te vieren? Ann en Lieven – ja, dat zijn de ouders van Karen! – vonden van niet. Ze nodigden bevriende koppels uit voor een namiddagje tetteren, drinken en eten. En bon appelire mocht voor dat eten en een beetje entertainment zorgen. Starten met een tropische cocktail en hapjes die even goed aan bomen op een verlaten eiland kunnen groeien, een exotisch Caraïbisch buffet en een absurd kort verhaal. Iedereen aan tafel kreeg een Hawaïaanse naam (denk: Hilidili en Pauloku en Leenikai) en uiteraard een kleurrijke slinger rond de nek.

MENU
Tropische cocktail
Exotische aperitiefhapjes
Caraïbisch buffet met gevulde baby-ananassen, poké, verse salades, exotisch varkenshaasje, kokosrijst, zoete aardappelburgers en witte chocolademousse met mousse van passievrucht.


RECEPT | varkenshaasje exotic

Ingrediënten (4p)
Varkenshaasje (ongeveer 600 g)
Jamaican Jerk-kruiden
80 ml olijfolie
Sap van 2 perssinaasappels
Sap van 2 limoenen
Verse koriander
Verse munt
3 tenen look
Peper en zout
Boter
1 nachtje tijd

Zo maak je het
Maak de marinade voor het varkenshaasje!
Hak van zowel de munt als de koriander enkele eetlepels blaadjes heel fijn. Voeg het sap van de sinaasappels en de limoenen samen en meng er de verse kruiden onder. Pers er de teentjes look bij en meng goed. Meng er de olijfolie onder.

Doe de marinade in een diepvrieszakje en stop er het varkenshaasje in. Sluit het zakje goed af en leg het een nachtje in de koelkast. Zorg dat de marinade goed verspreid zit over het varkenshaasje.

Haal het varkenshaasje een uurtje voor het bakken uit de marinade en laat uitlekken. Laat op kamertemperatuur komen. Verwarm de oven voor op 180°.

Kruid het haasje met peper, zout en Jamaican Jerk kruiden. Verhit een klont boter in een stevige pan (geen antikleefpan) en laat bruisen. Bak het gemarineerd varkenshaasje kort goudbruin aan alle kanten. Leg daarna in een ovenschaal en bak het haasje 12 minuten in de hete oven. Wikkel het daarna in aluminiumfolie en laat nog vijf minuten rusten.

Snij in plakjes en serveer op kitscherige sla.


KORTVERHAAL | AANGESPOELD

Omdat ze al zo lang vrienden waren en omdat etentjes om die vriendschap te vieren op den duur thematisch werden, besloten ze dit jaar op cruise te gaan. Zeven nachten Caraïben. Op een boot. Met zijn twaalven. Zes koppels. Allemaal hetero. Hoewel het twaalftal op het schip vaker in hun glas wijn keek dan dolfijnen spotte op het dek, had iedereen toch een erg fijne tijd. Als we dolfijntjes willen zien, zo vonden ze, dan gaan we wel een keer naar het dolfinarium. En ze dronken en ze dronken en deinden wat mee op de golven.
Tijdens de derde nacht brak paniek uit op het cruiseschip. De kapitein riep allemaal onverstaanbare dingen door de intercom, maar de twaalf vrienden begrepen al snel dat er een orka met daarop twee vluchtelingen in de schroef van het schip was gedraaid. Op zich geen probleem, ware het niet dat de twee vluchtelingen uit extreme honger eerst een stuk uit het schip hadden gebeten en het schip daardoor langzaam maar zeker vol liep met water. ‘We gaan zinken, we gaan zinken!’ riepen de twaalf vrienden en ze dronken snel hun glazen wijn leeg.
Het is statistisch bewezen dat een even aantal goeie kameraden in dronken toestand meer kans heeft om een schipbreuk te overleven. Dat vaststaand feit, een weetje dat iedereen op school leert, boezemde de groep vertrouwen in. ‘We gaan dit overleven!’ scandeerden ze, ‘wij gaan dit overleven!’ Ze vulden hun in paniek leeggedronken glazen bij, dronken het in één teug leeg, gingen op een rij staan en namen elkaars handen vast. En ze sprongen. De zee in. Iedereen had zijn kleren nog aan. Daar moesten de twaalf in volle zee ineens erg om lachen. ‘Haha. We zijn ons vergeten uitkleden.’
De statistiek bewees zijn nut toen uit het niets een orka opdook. Aangezien de orka nog uit één stuk bestond, ging het vermoedelijk niet om de orka die eerder in de schroef van het schip was gedraaid. Maar het bracht de twaalf vrienden wel op een idee. Als vluchtelingen op een orka kunnen kruipen, kunnen wij dat ook. En zo geschiedde. Met zijn twaalven bestegen ze de orka en lieten zich meevoeren, de wijde zee in.
De volgende dag werd het licht en en kwam eindelijk land in zicht. De twaalf vrienden sprongen van de orka af, zwommen richting het eiland en keken nog één keer om. ‘Kijk!’ riep één van de twaalf, ‘we zaten op een grote rog!’ Iemand anders zei dat hij al vond dat die orka extreem traag was. En ook nogal aan de platte kant.