een klein beetje meer Martha met recept: worteltjestaart

KORTVERHAAL | Een klein beetje meer Martha

Ik heb een konijn. Martha heet ze. Niet dat ze naar die naam luistert, het enige wat ik haar kon aanleren was om haar kleine en grote gevoeg alstublieft op het daarvoor voorziene dierentoilet te doen. Een paar weken intensieve potjestraining en ik moest niet langer vijf keer per dag met keukenpapier of schuurspons – al naargelang haar darmtransit – konijnenkak van de vloer vegen. Was ik ervan overtuigd dat we een uiterst intelligent beest in huis gehaald hadden. Tot ik op het konijnenforum las dat ze dat na verloop van tijd instinctief doen, op dezelfde plek hun lasten lossen. Vrouwtjes toch, want mannetjes laten dan weer wel strontgewijs merken dat ze de place ownen.

Toen ik Martha voor de eerste keer met de grootste smaak haar eigen keutel zag binnen smikkelen, dacht ik dat ze zot was. Maar het konijnenforum is er om onwetende bazinnetjes als ik gerust te stellen: kak eten is in konijnenland heel normaal. De laatste keer dat ik die website bezocht was toen ze zich op een avond plots in een halve draai op haar zij liet vallen. Ze doet hier een attack, dacht ik, en toen ik op het forum wilde opzoeken hoe je een konijn reanimeert bleek dat die beestjes ‘floppen’ als ze heel content zijn, en gelukkig.

Ik heb niet meteen de ambitie om bij een hongertje eens de inhoud van de pot te ledigen, te overgieten met een kaassausje en dat dan in mijn mond te steken. En het zou raar zijn mocht ik me in een euforisch moment op mijn zij laten vallen. Maar toch, soms ben ik jaloers op Martha. Op hoe ze aan niks anders hoeft te denken dan genoeg eten, haar proberen voort te planten met een menselijke arm en één keer per jaar een nestje te bouwen – wel telkens weer een ontgoocheling als ze beseft dat er geen konijnenkindjes zijn om erin te steken. Maar goed, wij mensen zijn ook al eens verstrooid. Op hoe ze niet eens normaal kan wandelen. Alleen maar huppelen. Hele dagen huppelen. Op hoe ze niet moet luisteren als iemand haar naam roept, maar met de kop omhoog de andere kant uit dartelt en zich op haar gemak aan haar lievelingsstoel legt, de poten uitgestrekt achter haar zachtgeaaide lijf.

Een klein beetje meer Martha zijn, af en toe.
Hoe dat moet, weet zelfs het konijnenforum niet.


RECEPT | WORTELTJESTAART

Kwam er eens een konijn bij de bakker.
“Bakker, hebf jij wotteltjestaath?” De bakker schudt van nee, geen worteltjestaart. De dag erna komt het konijn terug bij de bakker.
“Bakker, hebf je fandaag wotteltjestaath?” De bakker schudt terug van nee. Ook vandaag geen worteltjestaart. Het zit de bakker wat in zijn maag en hij wil het konijn graag plezieren. Morgen maakt hij worteltjestaart! Zoals verwacht komt het konijn de derde dag terug bij de bakker.
“Bakker, hebf je fandaag  wotteljestaath?” De bakker knikt tevreden: “Vandaag heb ik worteltjestaart!”
“Fies hè!”

WORTELTJESTAART | met kortverhaal: een klein beetje meer Martha

Ingrediënten voor de taart
100 gr zelfrijzende bloem
30 gr rozijntjes
30 gr gehakte walnoten
3 gr bicarbonaat (Helpt je gebak beter rijzen en vind je gewoon in de supermarkt. Naar ’t schijnt kan je er ook je tanden mee bleachen. Niet geprobeerd.)
200 gram wortel in kleine stukjes
4 eitjes
75 gr witte kristalsuiker
70 gr arachideolie (Dat is smaakloos, dus ideaal om te bakken.)
Kaneel, muskaatnoot, zout

Ingrediënten voor de roomkaastopping
1 limoen (Wassen met héél heet water, want er hangt hier heel veel insecticide aan.)
200 gr roomkaas
100 gr rietsuiker
100 gr water

Zo maak je het
Verwarm je oven voor op 180°.
Klop de olie en suiker schuimig met een mixer (met de klopper).
Mix er één voor één de eitjes door, en daarna de bloem en het bicarbonaat.
Meng er de gehakte noten, rozijntjes en worteltjes bij.
Kruiden met kaneel, nootmuskaat en zout.
Klaar!

Beboter een bakvorm (gelijk wat voor één) en bestuif het met bloem zodat er een ‘film van bloem’ op ligt. De overtollige bloem klop je er af.
Doe het beslag in de vorm en doe het in de oven, ongeveer 40 minuutjes.
Je kan makkelijk testen als de cake genoeg gebakken is. Prik erin met een mes of satéstokje. Als er geen nat deeg meer aan hangt, is hij klaar!

Terwijl de taart afkoelt (meteen uit de bakvorm halen) kan je de topping maken. Ik verwittig u, de roomkaastopping is verslavend lekker maar als je er meer dan vier volle eetlepels van eet ligt het echt op je maag.
Water en suiker op een laag vuurtje zetten zodat je een siroop bekomt.
Rasp de limoen en doe er de bekomen zeste er bij (dus enkel de groene schil, niet het wit).
Roer drie à vier eetlepels van de siroop (proeven) door de roomkaas.
Goed mengen zodat de siroop volledig wordt opgenomen en het weer een romige massa wordt.
Als de taart helemaal is afgekoeld bestrijk je die met de topping. Om het er een beetje fancy te laten uitzien kan je de taart versieren met noten en schijfjes limoen.

Nu nog een koffie en een dreupel en good to go!

(Dit recept is een combinatie van recepten van Piet Huysentruyt en Sofie Dumont via VTM Koken.)