COUSCOUS MET KIP met kortverhaal: twintig minuten

RECEPT | Couscous met kip

Snel snel snel want je hebt waarschijnlijk wel weer geen tijd. Dit gerecht zet je in twintig minuten op tafel!
Dju toch, weer geen excuus om achter frieten te gaan. (Of maak dit klaar om morgenmiddag mee te nemen naar het werk, en ga toch om een kaaskroket.)

Ingrediënten (voor 2p)
150 gr couscous
1 kip van het spit (koud)
2 lenteuitjes
Klein blikje mais
Barbecuesaus
1 rode chilipeper
Koriander
Peper en zout
Olijfolie

Zo maak je het
Doe de couscous in een schaal, kruid met peper en zout en giet er kokend water over tot die net onder staat. Dek af en laat even staan. Pluk ondertussen de kip en scheur het vlees. Meng er enkele soeplepels barbecuesaus onder.
Ondertussen is de couscous geweld. Haal met een vork alles door elkaar.

Halveer het chilipepertje en haal er de zaadlijsten uit. Snij de helft in fijne reepjes. Als je van pikant houdt, dan kan je het hele pepertje versnijden.
Snij de lenteuitjes in ringetjes, en verscheur een handjevol blaadjes koriander.

Doe de kip, chilipeper, lenteui en koriander samen met de uitgelekte mais bij de couscous. Overgiet met een smaakvolle olijfolie en kruid nog bij met peper en zout.

img_1888Lekker lauw of koud. Fast as lightning!


KORTVERHAAL | TWINTIG MINUTEN

Ze verzekerde me dat het niet lang zou duren. Een twintigtal minuten mevrouw, hooguit. Meer vragen wij niet van u mevrouw. U zou ons er een groot plezier mee doen. Normaal doe ik iemand die mij mevrouw noemt geen plezier. Maar ik was uitgeslapen en net getuige geweest van iemand die over zijn eigen voeten struikelde en dus goed gezind. Oké zei ik. Twintig minuten kunnen er wel van af. Mevrouw doet het. Vraag maar raak.
Toen ik de laatste vraag had beantwoord (wat vindt u van het woord neger en gebruikt u dat in het openbaar) waren er negentien minuten voorbij. Ik vertelde het meisje aan de andere kant van de lijn dat er nog een minuut over was en vroeg haar of ik die mocht gebruiken om haar een vraag terug te stellen. Ze zei van wel. Ik vroeg wat zij van het woord neger vindt en of ze dat soms in het openbaar gebruikt. Ze zei dat ze getrouwd is met een geadopteerde Afrikaan en dat ze daarom, ondanks een universitair diploma, haar dagen slijt in een callcenter. Om mee te helpen aan het racismeonderzoek. Ze zei dat ze haar man meestal bol noemt, behalve als ze wil dat hij dringend een taak uitvoert. Dan zegt ze neger, zet de vuilniszakken buiten. Of neger, geef de planten water. Maar nee, nooit in het openbaar nee. Ik legde af. De twintig minuten waren om.